Botanique, Brussel
Ik kwam voor het eerste in aanraking met deze vrouwtjes bij het researchen voor Dillyblog. Hierbij maakten ze van begin af aan een danige indruk dat ik Jehnny Beth en de haren altijd ben blijven volgen. Platen werden gekocht, maar voor een live-ervaring was het wachten tot nu, bij de passage ter promotie van hun tweede – uitstekende – lp.
Het viertal bracht waar voor hun geld: Savages blijkt één van die weinige groepen te zijn die nummers live steevast beter laat klinken dan op plaat. Hassan en Milton blijken een voortdurend voortdenderende trein en Thompson breit met een ongelofelijke precisie aan de sound van de groep. Gooi daarbovenop nog eens uit-ste-ken-de frontvrouw en je bent vertrokken voor een zwart-witte trip. Witte belichting, zwarte pakjes, een droge bas en snerpende gitaren: meer hoeft er niet te zijn.
Zonder twijfel m’n favoriete girlsband. Al gruwen ze zelf allicht van die laatste term.