Gisteren. Druilerig. Donkergrijs. Vochtig. Koud. Het KMI heeft het over ‘herfstweer’, de volksmond houdt het op ‘strontweer’. Het spreekwoord maant aan om er geen honden door te jagen, maar de baasjes blijven ook liever binnen. Wat er aan de andere kant van het raam gebeurt, heeft nogal zijn invloed op ons gemoed. Bij het naar buiten kijken ’s ochtends weet je dat de kans klein is dat je al huppelend naar het werk stormt. Fluiten of zingen zal er ook niet in zitten. Anderzijds is dit soort dagen ideaal om facturen in de bus te krijgen, onder het motto: “Dat kan er ook nog wel bij.”
De kronkels van het web wijzen me op een artikeltje over een onderzoek naar openbare toiletten. Nu ja … onderzoek, de term ‘marketinginstrument’ is misschien beter op zijn plaats. Strontnieuws op een strontdag. Het trekt mijn aandacht omdat het huiveringwekkende herinneringen boven haalt aan buitenlandse openbare toiletten. Toestanden waarin je met je broek op de enkels een gymnastiek onverantwoorde houding aanneemt. Opperste concentratie: opletten van de broek, mikken in het gat, persen maar. Per definitie zijn die Franse toiletten smerig. Erg groot is mijn verbazing dan ook niet over de nummer 1-positie van onze zuiderburen wat openbare toiletten betreft.
Waarom dergelijke prehistorische foltertuigen dan nog gebruikt worden, heb ik me dikwijls afgevraagd. Wel, meneer Walter Ikipedia wijst me op een aantal belangrijke voordelen van het Frans toilet; dat in Frankrijk zelf overigens een Turks toilet genoemd wordt. Zo zou het systeem beter zijn voor de ontlasting, aambeien tegen gaan en voor zwangere vrouwen als een soort voorbereiding gelden op de bevalling. Bovendien is het ook hygiënischer: er is immers geen direct contact met een onhygiënisch oppervlak. Daarnaast, en dat is vooral voor de overheid interessant, zijn hurktoiletten makkelijker te onderhouden en minder gevoelig aan vandalisme. Op de fantastische website www.hurktoilet.nl vind je nog tal van andere voordelen aan hurkend je gevoeg doen. Maar er blijven natuurlijk ook nadelen: ze verstoppen makkelijker, zijn ontoegankelijk voor gehandicapten. Bovendien zijn ze niet bepaald geurloos, heb je mogelijk last van beenkrampen en blijft het uitkijken voor spatten op de schoenen en kleren.
Mijn excuses voor het nogal plastische taalgebruik. But hey: it’s not me, it’s the weather.