Trix, Antwerpen
Begin April streek het Amerikaanse Sunflower Bean in Borgerhout neer. Het trio heeft met ‘Twentytwo in blue’ nog maar net een opvolger voor hun goed onthaalde debuut klaar.
De New Yorkers kregen afgelopen weken goede kritieken, maar desondanks was de opkomst bijzonder mager. Voorprogramma ILA moest het stellen met een handvol toehoorders. Jammer, want de Limburgse wist met een ingetogen set te overtuigen. De vergelijking met de jonge Selah Sue die soms gemaakt wordt, blijkt niet zo maar uit de lucht gegrepen.
Wanneer de hoofdact het podium op huppelt, meende ik even dat we naar een supergroep stonden te kijken. Gitarist Nick Kivlen lijkt als twee druppels water op Bob Dylan en doordat frontvrouw Julia Cumming een soort trouwkleed combineerde met uitbundige mak-up, leek het even alsof de onverbouwde versie van Courtney Love ons toeschreeuwde: “Let’s play some rock music!”
Wat volgde was, in tegenstelling tot de eerder poppy platen, rechttoe rechtaan rock. Met een energie waar vele bands jaloers op mogen zijn kregen de Amerikaanders van begin tot eind iedereen mee. Bovendien blijkt Julia Cumming naast een perfecte entertainer ook een steengoede zangeres te zijn. De uitgepuurde riedeltjes van Kivlen zorgden voor een volle sound. De set werd afgesloten met een aangekondigde bisronde (“Wij gaan nu van het podium en dan roepen jullie ons en dan komen wij terug, ok?”). Dat Cumming en Kivlen achteraf hun merchandising stonden te verkopen, leverde bonuspunten op.
De afwezigen hadden absoluut ongelijk.